baner

 

MARZEC

 

 

TEMATYKA

 

W MARCU JAK W GARNCU

PORZĄDKI W OGRODZIE

WITAJ, WIOSNO!

ZWIERZĘTA NA WIEJSKIM PODWÓRKU

 

 

UMIEJĘTNOŚCI DZIECKA.. dziecko: 

-        rozwijanie mowy i myślenia;

-        doskonalenie motoryki małej podczas prac plastycznych;

-        wprowadzenie litery W, w; G, g; C, c; Ł, ł;

-        rozwijanie spostrzegawczości i logicznego myślenia;

-        doskonalenie umiejętności porównywania;

-        kształtowanie słuchu oraz pamięci muzycznej i ruchowej;

-        rozwijanie wyobraźni poprzez słuchanie tekstów literackich;

-        rozpoznawanie oznak wiosny;

-        wypowiadanie się na dany temat;

-        utrwalenie informacji o narzędziach ogrodniczych;

-        poszerzanie słownika o nazwy narzędzi ogrodniczych;

-        poznanie właściwości leczniczych warzyw cebulowych;

-        poznanie warunków prawidłowej hodowli roślin;

-        doskonalenie umiejętności wyciągania wniosków;

-        eksperymentowanie z farbami;

-        doskonalenie słuchu fonemowego;

-        poznanie wartości odżywczych warzyw oraz sposobów ich przygotowania;

-        uwrażliwianie na zmiany w przyrodzie;

 

WIOSENNY SPACEREK

 

Wiosenne słońce wesoło świeci

i na wycieczkę zaprasza dzieci.

Tutaj śnieg odkrył trawkę zieloną,

przebiśnieg podniósł głowę skuloną.

 

Listki i trawki na słonku się grzeją,

żółte kaczeńce do słońca się śmieją.

Ptaszki na drzewach radośnie ćwierkają

i wszyscy wiosny już wyglądają.

 

Ogrodnik porządki robi w ogrodzie,

nowe nasionka wysiewa co dzień.

Na deszczyk będą sobie czekały

i zazieleni ogród się cały.

 

Kiedy jaskółki zza morza wracają,

kiedy bociany nad gniazdem kołują.

Kiedy w ogrodzie barw tęcza zabłyśnie,

to przyjdzie wiosna już oczywiście

  

W MARCU

sł. Irena Suchorzewska, muz. Bohdan Riemer 

Raz śnieg pada, a raz deszczyk.

Na jeziorze lód już trzeszczy.

Błękit nieba lśni w kałuży,

bałwan w słońcu oczy mruży.

 

Ref.: Koniec, koniec zimy.

Przerwa. Dzwonek.

To nie dzwonek, to skowronek! (×2)

 

Raz śnieg pada, a raz deszczyk.

Na jeziorze lód już trzeszczy.

Błękit nieba lśni w kałuży,

bałwan w słońcu oczy mruży.

 

Ref.: Koniec, koniec zimy.

Przerwa. Dzwonek.

To nie dzwonek, to skowronek! (×2)

 

WESOŁO JEST WIOSNĄ

Dominika Niemiec

Wiosną zieleń się zieleni, wszystko się weseli.

Przebiśniegi wyglądają spod śniegowej bieli.

 

Żonkile się żółcą, tulipany jak tęcza się mienią,

z wesołością niektóre z nich się czerwienią.

 

Ptaki po ptaszemu świergocą wszędzie wkoło.

Słychać ćwiry i trele, jest radośnie, wesoło.

 

Ludzie też jakby weselsi więcej się uśmiechają,

energii im wiosna dodaje rozmaitością swoją.

 

Nawet mama w kuchni z weselem podśpiewuje,

kiedy z rana śniadanie dzieciom swym szykuje.

 

I już na talerzu lądują wiosenne kanapki.

Wyglądają jak kolorowe, wesołe kwiatki.

 

A to za sprawą dobrego nastroju i zręcznej ręki mamy.

Dlaczego? Bo wiosną w kuchni z nowalijek korzystamy.

 

 

NA WIEJSKIM PODWÓRKU

Stanisław Kraszewski

Na podwórko dumne matki prowadziły swoje dziatki:

Krowa – łaciate cielątko,

Koza – rogate koźlątko,

Owca – kudłate jagniątko,

Świnka – różowe prosiątko,

Kurka – pierzaste kurczątko,

Gąska – puchate gąsiątko,

Kaczka – płetwiaste kaczątko,

Każda prowadzi swoje dzieciątko!

Wtem ujrzały pieska Burka, który urwał się ze sznurka.

Tak się bardzo przestraszyły, że aż dzieci pogubiły.

Krowa – łaciate cielątko,

Koza – rogate koźlątko,

Owca – kudłate jagniątko,

Świnka – różowe prosiątko,

Kurka – pierzaste kurczątko,

Gąska – puchate gąsiątko,

Kaczka – płetwiaste kaczątko,

Każda zgubiła swoje dzieciątko!

Wtem gospodarz konną furką wjechał prosto na podwórko.

Zszedł czym prędzej ze swej furki, zamknął Burka do komórki.

Lamentują biedne mamy: „Co my teraz robić mamy?”.

Wtem z kryjówek wyszły dziatki, odnalazły swoje matki:

Krowę – łaciate cielątko,

Kozę – rogate koźlątko,

Owcę – kudłate jagniątko,

Świnkę – różowe prosiątko,

Kurkę – pierzaste kurczątko,

Gąskę – puchate gąsiątko,

Kaczkę – płetwiaste kaczątko,

Znalazło mamę każde dzieciątko.